Lamunan Milang Duit Lima Juta

 

Carita Poe Ieu

TABUNGAN BEKU

         Geus teu kuhanteu. Duit anu ukur tilu pérak deui ogé bet leungit. Bari éta teh keur meuli béas jeung keperluan dapur. Sagala geus dikaratak, susuganan kaselap-selip dina saku atawa kantong. Éh, tetep waé teu kapanggih. Tong boro-boro baju anu ngagantung, malah anu ditilepan ogé dikodokan. Tong boro-boro kantong anu sok dipaké, malah kantong anu geus bulukan ogé dibukaan. Tapi éta duit anu tilu pérak teu kapanggih waé. Ti jam hiji beurang nepi ka samemeh magrib neangan duit anu tilu pérak can kapanggih waé. Awak karasa panas, kesang tiis ngagarajag. Stres tidituna mah meureun. “Ah, meureun geus milikna”. Ceuk manéhna ngupahan diri.

         Panasaran muka lomari. Gubrag buku rékening. Dicokot bari dibukaan. Bréh katinggali dina saldo aya tulisan 5.150.000,- . Alah naha duit nambahan. Saha jeung timana anu transfer. Da ditanyakeun ka bendahara di kantor, tunjangan acan air. Kitu galécok haté manéhna.Ari bab haté mah jadi bungah. Duit anu leungit les wé poho, kapeupeuh ku bungah. Keun waé tilu pérak leungit ogé da ayeuna aya dina rekening lima juta leuwih. Késang ngoprot jeung kacapé dadak sakala leungit teuing kamana. Ayeuna tinggal lamunan milang duit lima juta.

         Buku rekening ditilepan. Ditunda dina tempat anu aman. da isukan rék dicairkeun ka bank. Isuk kénéh geus jigrah nempoan cuaca bari rada sura-seuri. Katinggali langit lenglang jiga anu ngadukung lenglangna haté manéhna anu rék nyairkeun duit lima juta. Ah engké jam salapan nyokot duit téh. Ayeuna rék bébérés heula di imah. Haté manéhna galecok.  Kira-kira jam satengah salapan, imah anggeus diberesihan. Terus dangdan. Bérés dangdan kadengé di luar cing paralak. Singhoréng hujan. Manéhna berengut bari ngadagoan hujan. Éh, éta hujan kalah ngabadagan. Jam sapuluh masih badag, jam sawelas nambahan badag. Parat nepi ka jam opat soré. Atuh menang dangdan  teh jadi luntur ku ngadagoan. Bari rada ngagurutu ogé, dangdanan jang ka bank diganti kudangdanan paranti di imah. Keun wé meureun lain milik poé ieu. Sugan poé isukan mah halodo. Manéhna ngupahan diri.

         Bari gégéléhéan dina korsi, manéhna mikiran deui saha anu transfer, éta saldo dina rekening bet nambahan. Dipikir dibulak balik, tetep teu aya raratan. Gap kana kopi anu masih panas kénéh dina gelas. Regot diinum. Kakara kapikir. Manéhna suri sorangan. Ayeuna mah inget. Timana éta duit lima juta téh. Horéng manahoréng, éta duit téh lain aya anu transfer, lain aya anu méré. lain rejeki nomplok, lain tunjangan. Tapi énya, énya, sidik pisan. Éta téh tabungan beku waktu manéhna nginjeum ka bank. Untung aya hujan. Lamun teu hujan manéhna bakal kaéraan ku kasir di bank. Ayeuna mah manéhna sadar, teu ngagurutu deui. Malah seuri sorangan.

         Geus tenang, geus sadar. Éh, datang deui anu ngagoda. Manéhna inget deui kana duit tilu perak anu leungit téa. Atuh rungsing deui. Kesel, ambeuk, jeung  amarah ngahiji. Sup amarah, asup kana lengeun. Atuh bantal korsi dibabetkeun...

 

Sardun Tabayun, Neglasari, Saptu, 9 Maret 2019

Sumber Carita, Pun Lanceuk.